Herdenking Henri-Floris Jespers

Vrienden van Henri-Floris Jespers zijn van harte welkom bij de herdenkingsbijeenkomst in:

DE ZWARTE PANTER
Hoogstraat 70 – Antwerpen
op zaterdag 22 april 2017
van 16:00 tot 18:00 u.

Er zal een livefeed verzorgd worden zodat mensen die niet aanwezig kunnen zijn de herdenking toch kunnen volgen.
De YouTube url/link zal die middag v.a. circa 15:00u  bekend gemaakt worden, waarschijnlijk op:  http://parterregl.blogspot.nl/

Gastheer: Guido Lauwaert. Sprekers: Leen van Dijck, François Beukelaers pp, Rik van Cauwelaert en Jan Scheirs.
Voordrachten: Lucienne Stassaert, Axel Daeseleire, Kris Kenis.

Na het officiële gedeelte kan er wat nagepraat worden bij een glas witte of rode wijn.

“Zal ooit nog iemand, zoals het hoort,
zijn graf voeden,
zoals hij dat van anderen deed?”

-G.Lauwaert-

De staatsbegrafenis op Ereveld Schoonselhof zal op een nog nader bekend te maken datum plaats vinden

Zie: www.nederlandsepoezie.org/dichters/j/jespers.html

Continue reading

Posted in Algemeen poëzienieuws, Overlijdensberichten | Leave a comment

Henri-Floris Jespers (72) overleden

Van Bert Bevers ontvingen wij het droeve nieuws dat Henri-Floris Jespers op zondag 9 april 2017 in zijn woning te Antwerpen overleden is. Hij was al geruime tijd ernstig ziek. Jespers, kleinzoon van Paul van Ostaijens boezemvriend Floris Jespers, was actief als dichter, essayist, prozaïst, vertaler en uitgever. Hij publiceerde vijf dichtbundels en schreef tientallen studies over avantgardistische auteurs en beeldend kunstenaars.
jespers-henri-floris_foto-Bert-Bevers_550
[foto © Bert Bevers, 2017]

Door zijn vele publicaties, ook op het blog Mededelingen van het Centrum voor Documentatie en Reëvaluatie, gold hij als de chroniqueur van zijn generatie.  Zijn scherpe en onafhankelijke geest zal node gemist worden.

Zie: www.nederlandsepoezie.org/dichters/j/jespers.html

Continue reading

Posted in Overlijdensberichten | Leave a comment

25 april 2017: Nederlands fascisme?

huberts_in-de-ban-van-een-beter-verleden-150Vanaf het Verbond van Actualisten tot de NSB: er zijn in Nederland tussen 1923 en 1945 meer dan zestig fascistische groeperingen actief geweest. Lange tijd is aangenomen dat Nederlands fascisme maar weinig verschilde van buitenlandse varianten, maar in zijn nieuwe boek In de ban van een beter verleden (Vantilt, 2017) trekt Willem Huberts dit in twijfel. Op dinsdagavond 25 april buigen Huberts, historicus Robin te Slaa en het publiek  in SPUI25 te Amsterdam zich over de vraag: bestaat er een typisch Nederlands fascisme?

Aangezien in deze groeperingen een aanzienlijk aantal dichters actief was – o.a. Steven Barends, Leo Boekraad,  Henri Bruning, Martin Bruyns,  Alex Campaert, Jan Derks,  Jan H. Eekhout, Willem Enzinck (onder diverse pseudoniemen), Arnold Etman,  Geerten Gossaert, Chris de Graaff, Nico de Haas, Alfred Haighton, Jan Rudolf Hommes,  Roel Houwink, George Ketmann Jr., Ernest Michel, Jan van Rheenen, Hugo Sinclair de Rochemont,  Rudolf Steinmetz, Johan Theunisz, Miep van der Velde, Paul Vlemminx, Erich Wichman en Gerard Wijdeveld – is deze avond óók voor poëzieliefhebbers en literatuurhistorici zeer interessant.

Locatie: Spui 25
www.spui25.nl
Adres: Spui 25-27  1012 MX  Amsterdam
Dag en tijd: Dinsdag 25 april, 20.00-21.30 uur
De toegang is gratis. Aanmelden kunt u hier. Aanmelden is niet vrijblijvend. De organisatoren rekenen op uw komst. Bent u verhinderd, dan graag doorgeven via spui25@uva.nl | T: 020 525 8142.

Continue reading

Posted in Agenda, Algemeen poëzienieuws | Leave a comment

Leo Boekraad en Hugues C. Boekraad

boekraad_125boekraad_hugues_1967_167Vader en zoon. Dichter en dichter. In hun jonge jaren politiek zeer bevlogen, in nogal uiteenlopende hoeken. Toch maakten beiden een zachte landing. De vader in de journalistiek en als leraar maatschappijleer aan de onvolprezen Gerardus Majellakweekschool te Dongen. De zoon als vormgeeftheoreticus. Het kan verkeren.

Zie: Leo Boekraad (1914-1979)
en Hugues C. Boekraad (1942).

Continue reading

Posted in Algemeen poëzienieuws | Leave a comment

Els Moors nieuwe Dichter des Vaderlands (B)

ddv_logo_belgie_200Het Pöeziecentrum (Gent) maakt bekend dat Els Moors (1976) op donderdag 25 januari 2018 de nieuwe Belgische Dichter des Vaderlands wordt. Ze volgt dan de huidige Franstalige nationaaldichter Laurence Vielle op.

Meer over Els Moors: www.nederlandsepoezie.org/
dichters/m/moors.html

Per vandaag, Unesco Wereldpoëziedag, treedt Moors aan als ambassadeur van de zittende Dichter des Vaderlands, die op deze feestelijke dag haar negende vaderlandsdichterlijke poëem presenteert: ‘Poëtisch asiel‘ (klik op titel).

 

Continue reading

Posted in Algemeen poëzienieuws | Leave a comment

Hanno van Wagenvoorde / Dick Riegen / Deric Regin

zz_in_aanbouw_100In november 1939 verscheen de bloemlezing In aanbouw. Letterkundig werk van jongeren.  Een mooie uitgave, met vooral gedichten van auteurs die in de jaren dertig actief werden, plus een groot aantal portretten en biografische schetsen. Een van die jonge dichters was Hanno van Wagenvoorde (1915-2012), die weliswaar in de jaren erna enkele dichtbundels uitbracht, maar nooit als dichter doorbrak. Wat niet vreemd is, want hij was vooral acteur, toneelschrijver en later, na zijn emigratie naar Amerika, ook historicus.

 

wagenvoorde_100Toch is hij in de Nederlandse literatuurgeschiedenis steevast weggezet als minor poet – en that’s it.  Daarmee wordt zowel hem als de algehele geschiedenis onrecht aangedaan. Literatuurgeschiedenis is en blijft een onderdeel van het totale plaatje.

Dat de blik van de meeste Nederlandstalige literatuurgeschiedenisschrijvers en -wetenschappers zich beperkt tot hun eigen postzegelgrote vakgebied is vermoedelijk dé verklaring hoe het in 2016 kon gebeuren dat de ook door deze wetenschappers opgeleide journalisten zo massaal in het bedrog rond het dictatorenverzenboek zijn gestonken. De algehele geschiedeniskennis is bij deze groep simpelweg afwezig.

En dat is toch wel hoogst treurig. Hoe het ook zij, meer over Hanno van Wagenvoorde op: www.nederlandsepoezie.org/dichters/w/wagenvoorde.html

Diens in In Aanbouw gepubliceerde (en door Menno ter Braak bespotte) portretfoto is genomen door Godfried de Groot. Over deze boeiende fotograaf berichtte  Hans Rooseboom in Fotolexicon, 10e jaargang, nr. 22 (oktober 1993).

Continue reading

Posted in Algemeen literair nieuws, Algemeen poëzienieuws, Bloemlezingen | Leave a comment

Geerten Gossaert en de mythes rond zijn postume verzen

gossaert_geerten_npeGeerten Gossaert (1884-1958), een van de weinige dichters die maar één serieuze dichtbundel publiceerde en toch eeuwige roem als poëet verwierf , is dankzij promotieonderzoek gelemmatiseerd:

www.nederlandsepoezie.org/
dichters/g/gossaert.html

Gossaert was namelijk naast dichter vooral historicus én politicus. In de jaren twintig en begin jaren dertig speelde hij een leidende rol binnen het fascisme in Nederland. Op dit onderwerp promoveerde onze medewerker Dr. Willem Huberts gisteren aan de Rijksuniversiteit Groningen, specifiek op: In de ban van een beter verleden. Het Nederlands fascisme 1923-1945. De handelseditie is verschenen bij de Nijmeegse uitgeverij Vantilt (en is hier te bestellen). Maar dit terzijde, want…

… bij de aanvullende research voor het Gossaertlemma bleek dat de dichter  in 1925 in een gesprek met G.H. ‘s-Gravesande een grapje had gemaakt over zijn pornografische gedichten, die na zijn dood zouden verschijnen. Soortgelijke grapjes maakte hij tegen anderen, maar dan over politiek getinte, Indische of zijn allerbeste gedichten. Niemand nam dit au serieux. Na het overlijden van Gossaert, in 1958, overspoelde een tsunami van Gossaerts nagelaten geschriften ons onnozel volk, maar in die boekengolf bevonden zich geen porno-,  politieke of whatever gedichten.

Pornogedichten

Tot in 1983 dit verscheen: Priapaeën. Dit bundeltje bevatte  acht erotische verzen ‘van’ Geerten Gossaert’, die volgens de onbekende samensteller zouden stammen uit Gossaerts studententijd. Quod non, weten we nu. Ze stammen uit behgin jaren tachtig van de twintigste eeuw, en zijn geschreven door Rody Chamuleau en Arjan van Nimwegen. Zie: www.nederlandsepoezie.org/jl/1983/gossaert_priapaeen.html.

Indische gedichten

Begin maart 2007 brak er wederom commotie uit over onbekend werk ‘van’ Geerten Gossaert. Jaap Harskamp, conservator Nederlands-Vlaamse collecties van de British Library en Reinier Salverda, directeur van de Fryske Akademy en buitengewoon hoogleraar Nederlandse Taal- en Letterkunde aan het Londense University College, schreven in dagblad Trouw dat Gerretson onder nóg een pseudoniem opereerde: J.F. Kunst.

Onder die naam zou hij de bundels Langs den weg (1928) en Melati en rotan (1948) hebben uitgebracht. Groot was de opwinding, totdat een kleindochter van J.F. Kunst zich meldde, en vertelde dat haar grootvader Jan Frederik Kunst (1879-1948) toch écht de auteur van beide bundels is geweest.

Niet uit het veld geslagen gaven Harskamp en Salverda eind maart 2007 hun vergissing toe, maar riepen daarbij direct uit: “Waar zijn Gossaerts politieke gedichten, wier bestaan hij diverse keren heeft gemeld, werkelijk gebleven? Waar vinden we zijn Indische verzen? En waar liggen die nooit gepubliceerde gedichten, die zouden behoren tot zijn beste werk? De speurtocht gaat voort.”

Tot op heden hebben ze niets gevonden.

Continue reading

Posted in Algemeen poëzienieuws, Poëzie-oplichters en andere vreemde zaken | Leave a comment

75-jarig jubileum poëziebloemlezingrel

664_disriminatie668_taalHeel poëzieminnend Nederland staat dit jaar uitgebreid stil bij het 75-jarig jubileum van de grote poëziebloemlezingrel uit 1942. In de nazomer van dat jaar verscheen namelijk bij uitgeverij De Wereldbibliotheek het boek Stille Opmars. Verzen van de nieuwe generatie in Nederland. Dit door F.W.  van Heerikhuizen (1910-1969) samengestelde werk sloeg in als een bom. Critici vanuit literaire NSB-kringen tot aan de verzetsdichters en alles wat daartussen zat spraken schande over het boek.

Wat was het geval? De samensteller had z’n neus opgehaald voor gedichten van tal van destijds bekende jonge dichters als Bertus Aafjes, Hein de Bruin, C. Buddingh’, Max Dendermonde, George Kettmann Jr., L.Th. Lehmann, A. Marja en J.C. Noordstar. Hun poëzie was vlees noch vis, en deels ‘mateloos overschat’. Dat en nog veel meer schreef hij in het dertig pagina’s tellende voorwoord. Gelukkig schreef hij zelf esthetisch verantwoorde gedichten, en deelde zich in het boek zelf de meeste ruimte toe.

J.W.F. Werumeus Buning behoorde tot de meest beschaafde critici. In De Telegraaf gaf hij de samensteller deze opbouwende kritiek mee: “Ik voor mij ben al op de eerste bladzijde geschrokken en argwanend geworden door dezen zin: „Ja, men lokt daarmee juist de gevaarlijke, zuiver irrationeele, egocentrische subjectiviteit aan, om de doelloze atomen tot grillige groepen samen te klinken.” Zooiets, ter inleiding van verzen, bezorgt mij kippenvel, en ik hoop ook u, brave lezer. Er worden hier weer eens haarfijn alle mogelijke richtingen uit elkaar gepieterd en in elkaar gevlochten, en met alle respect voor deze literaire haarvlechtkunst, is dit nu wat de algemeene lezer verwacht als hij wegwijs gemaakt wil worden in jonge poëzie?”

Zie voor meer over deze bloemlezing en de commotie, die tot in 1956 nadreunde: www.nederlandsepoezie.org/jl/1942/zz_stille_opmars.html

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Dictatorenboek (3) Wat is de rol van uitgeverij Koppernik?

Dat er met het boek Bloemen van het kwaad. Gedichten van dictators van Paul Damen van alles mis is, begint door te dringen tot het collectieve bewustzijn van Nederland en Vlaanderen. Het Dagblad van het Noorden, Trouw, NRC Handelsblad en De Standaard (samenvattingen vindt u hier) hebben inmiddels over de zwendel bericht, met het focus op één van de vier ten onrechte aan Adolf Hitler toegeschreven verzen.

Damens verdediging, dat hij zich beroept op een authentificatie door ‘twee proffen’, is een leugen an sich. Hij heeft het over Eberhard Jäckel en Axel Kuhn, die in 1980 een naslagwerk uitbrachten met honderden bronteksten die door Hitler zelf uitgesproken of opgeschreven zouden zijn. Daartussen zitten ook zestien gedichten (“zo’n dertig”,  meldt Damen in zijn boek).  Maar wat schreven die twee Duitse historici nu werkelijk over die verzen?

jaeckel_hitler_samtliche_aufzeichnungen_100“Die Wiedergabe erfolgt ohne Prüfung der Frage, ob die Texte von Hitler verfasst oder nur abgeschrieben wurden oder sich Teilweise auf andere Vorlagen stützen.” (Jäckel en Kuhn. Hitler. Sämtliche Aufzeichnungen, blz. 37).”

In het Nederlands: we hebben niet onderzocht of het om authentieke Hitlergedichten gaat.

Als ze dat wel hadden gedaan, dan hadden ze bemerkt dat geen van die gedichten van Hitler stamde. Ze waren vrijwel allemaal door Hitler-dagboekenvervalser Konrad Kujau vervaardigd. Maar dit terzijde.

Uitgeverij Koppernik

Want veel opmerkelijker én verontrustender dan het bedrog van Damen is de opstelling van de eindverantwoordelijke voor het uitbrengen van dit boek: uitgeverij Koppernik. De Standaard (11-02-2017):
Continue reading

Posted in Algemeen literair nieuws, Algemeen poëzienieuws, Poëzie-oplichters en andere vreemde zaken | Leave a comment

Dictatorenboek (2): Menno Wigman trekt essay terug. Samensteller en uitgevers weigeren Nieuwsuur te woord te staan

4_hitler_portretAmsterdam/Eenrum – Dagblad Trouw bericht juist dat Menno Wigman zijn essay dat als begeleidend artikel bij het ten onrechte aan Hitler toegeschreven gedicht ‘Denk’ es! op 20 februari 2016 in Trouw werd afgedrukt, heeft teruggetrokken. Dat essay had hij geschreven op verzoek van Paul Damen, samensteller van het boek Bloemen van het kwaad. Gedichten van dictators (uitgeverij Koppernik, 2016). Wigmans essay vormt het nawoord van dat boek. Damen had hem verzekerd dat het een authentiek Hitler-vers zou zijn.  Quod non.

https://beta.trouw.nl/cultuur/dichter-menno-wigman-trekt-essay-terug~a6cc10a4/

5_runsky_georg_portretWigman kwam tot zijn besluit, toen hem door onderzoek van NPE-medewerkers duidelijk werd dat het gedicht beslist niét door Adolf Hitler geschreven is, maar door Georg Runsky. Deze had het al circa 1906 onder de titel ‘Habe Geduld’ in zijn bundel Blüthen des herzens gepubliceerd.

Het echte nieuws hierbij is dat noch Paul Damen, de samensteller van het omstreden boek, noch Chris de Jong en Bart Kraamer, de verantwoordelijke uitgevers van het werk, bereid zijn om op vragen  van de NPE-onderzoekers in te gaan. Ook op vragen van de Nieuwsuur-redactie weigeren de drie heren in te gaan.

Foto’s: de in deze volstrekt onnnozele Adolf Hitler  (circa 1940) en de echte dichter, Georg Runsky (circa 1906).

Continue reading

Posted in Algemeen literair nieuws, Algemeen poëzienieuws, Poëzie-oplichters en andere vreemde zaken | Leave a comment