Anne Vegter: vet last van DdV-schap

vrouw_125Dichter des Vaderlands Anne Vegter ziet haar functie als een vermoeiende hoop werk waar je niet rijk van wordt – dat is de samenvatting van het interview met haar dat afgelopen zaterdag in het NRC Handelsblad verscheen.

Ron Rijghard sprak de noodruftige dichteres en noteerde: In januari [2013] werd ze benoemd tot Dichter des Vaderlands. (…) Inmiddels is ze erachter, zegt ze, dat de functie veel meer vergt dan ze had kunnen bevroeden. Ze zou wel wat meer rust willen, zegt ze, en glimlacht dapper.”

Anne Vegter heeft dan ook een buitengemeen hectisch jaar achter de rug. Ze werd gekweld door het journaille, dat ze maar liefst een-en-twintig keer te woord moest staan – daarbij ‘streekblaadjes die haar wilden interviewen over haar jeugd’ afhoudend. Ook moest ze (tenminste) een-en-dertig bijna onbezoldigde optredens verzorgen.

Rijghard: “De eerste acht weken nadat Anne Vegter was aangesteld, had ze een assistente. Die hielp bij aanvragen voor interviews, optredens en opdrachten die binnen stroomden. Daarna moest ze die zelf afhandelen*. Wat niet iedereen zich realiseert: het Dichterschap des Vaderlands is een fulltime, onbezoldigde functie, en de dichter wordt niet geruggensteund door een organisatie.”

Het is een beetje raar dat Anne Vegter niet ziet dat het NRC Handelsblad – dé organisatie die het DdV-schap mogelijk maakt – haar ondersteunt middels dit interview. Ook is het een beetje vreemd dat ze die steun niet benut: het afgelopen half jaar publiceerde ze geen enkel DdV-gedicht in het NRC, dat het vaste podium was voor haar voorgangers. Die daarnaast voor elk gedicht een normaal honorarium ontvingen.

Rijghard: “Dus wordt ze gedreven door de noodzaak om geld te verdienen. Om de schoorsteen te laten roken heeft ze net de opdracht aangenomen een toneelstuk te schrijven.” “Ja, haar tarief voor optredens is omhoog gegaan, van 500 naar 1000 euro. En ze vraagt 500 euro voor een nieuw gelegenheidsgedicht.”

 

SSS

 

Even terzijde – SSS (Stichting School Schrijvers Samenleving) is een instelling die bemiddelt tussen opdrachtgevers voor optredens en auteurs. Het is een soort boekingsbureau waar muzikanten en acteurs alleen maar van kunnen dromen: de artiest (in deze de dichter) hoeft geen royalty’s af te staan en helemaal niets te regelen. De reiskostenvergoeding komt bovenop het honorarium en er is nooit, maar dan ook nooit, gesteggel over het geld: ongeacht of de opdrachtgever SSS tijdig uitbetaalt, maakt SSS altijd de eerstvolgende maand het afgesproken bedrag aan de auteur over.

 

Kritiek? Help!
Terug naar Anne Vegter. Een van de schnabbels die ze dit jaar had bestond uit het schrijven van een gelegenheidsgedicht voor het Rijksmuseum. Iemand uitte enige kritiek. Vegter, volgens Rijghard: ”Van het gesprek in de zomer over haar Rijksmuseum-gedicht heeft ze vet last gehad, zegt ze. Het remde haar.”
Dat was niet het enige verschrikkelijke dat haar bij die klus overkwam. Ze werd daar ook nog eens gedwongen om naar voordrachten van collega-dichters te luisteren. Naar Remco Campert, bijvoorbeeld: “Dat is bijna geen poëzie meer”, zegt ze.

 

“Elke dag valt ze doodmoe in bed, zei ze in de zomer. Haar hele seksleven naar de kloten. Alles opgeofferd voor die functie! Haar creativiteit verschrompelt.”

 

Wel een beetje gek

 

In december 2009 hadden Jean Pierre Rawie, Driek van Wissen en ik een gemeenschappelijk optreden in het Martiniziekenhuis te Groningen. Na afloop babbelden we nog wat en hadden het o.a. over onze honoraria. Rawie rekende (toen)   500 euro, Driek van Wissen het standaard SSS-tarief van 225 en ik – stadsdichter van Groningen b.d. 400. Van Wissen vond dat hij het als (ex-) Dichter des Vaderlands niet kon maken om méér dan het standaard-tarief te vragen, omdat hij anders voor veel organisaties simpelweg te duur zou zijn. Er kwamen in zijn Dichter des Vaderlandsperiode genoeg betaalde opdrachten op zijn pad om zijn vaste baan als leraar op te geven en  een groter huis te betrekken. In dat licht bezien is Vegters klaagzang op zijn minst een beetje gek te noemen.
Door Bart FM Droog
Illustratie: Noor Agter

————————————

Dit bericht is onderdeel van de  Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Geplaagd door geldoverlast? Adopteer een dichter!

Partners: Poëziecentrum Gent | Ensafh | Neder-L |
Poëziecentrum Nederland | Perdu |  Poëzieweek |

Dit bericht is mede mogelijk gemaakt door:

      lira_fonds_100

This entry was posted in Algemeen poëzienieuws, Curiosa. Bookmark the permalink.

One Response to Anne Vegter: vet last van DdV-schap

  1. Leo Toussaint says:

    Goede avond.
    Een Goed 2014 toegewenst!
    Las op 23-12 over uw schrijfster zijn in de N. R. C. Vooral dat u als Vrouw wil worden gezien boeide mij. Sinds 1973 schrijf ik gedichten met weinig startsucces, omdat ik té abstracte teksten schreef. Hier in de Hofstad, `s-Gravenhage timmer ik als dichter een klein beetje aan de weg. Omdat m`n geboortejaar 1933 is heb ik nog weinig kans om op ‘eigen wieken’ veel mensen te bereiken. Als u iemand zoekt om mee samen te werken ben ik graag een van uw kandidaten. Dat dit allemaal summier is weet ik zéker wél. Wens u heel veel succes toe en een hartelijke groet van Leo Toussaint.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>