Rompuy wist Verschaeve

EU-voorzitter en dichter Herman van Rompuy heeft een uit 1909 stammend gedicht van Cyriel Verschaeve (1874-1949) van zijn website verwijderd. Dit nadat de Franstalige journalist Jean Quatremer zich op zijn blog mateloos druk maakte over hoe schandalig het wel niet was om een gedicht van de wegens collaboratie ter dood veroordeelde priester/dichter/beeldhouwer en knapenliefhebber Verschaeve te publiceren:

verschaeve-125“Pour comprendre la gravité de l’affaire, il faut expliquer qui était le charmant Cyriel Verschaeve, un flamingant de la première heure. Admirateur puis collaborateur des nazis, ce prêtre est nommé par les autorités allemandes à la tête du « Conseil culturel flamand » en novembre 1940. À partir de l’été 1941, il s’occupe de recruter des soldats pour la Waffen SS flamande chargée de combattre le «bolchévisme satanique».

“Cyriel Verschaeve a même tenté de convaincre Himmler de renoncer au paganisme et se voyait déjà en pape du nazisme”, raconte le bloggeur belge, Marcel Sel, un fin connaisseur des dérives nationalistes flamandes. En août 1944, il est évacué dans les wagons de la SS et devint conseiller de l’éphémère gouvernement flamand en exil» dirigé par Jef van de Wiele. En 1945, il s’enfuit en Autriche d’où il n’a jamais été extradé bien que condamné à mort par contumace par la justice belge. Il meurt en 1949. Mais son destin ne s’arrête pas là : en 1973, une organisation paramilitaire flamande fasciste, le Vlaamse Militanten Orde, exhume son corps et le rapatrie illégalement en Flandre où il repose désormais…”

Ook het Eurosceptische Elsevier (‘verrassend nuchter’) doet een duit in het zakje, met de kop: ‘Van Rompuy heeft gedicht van een nazipastoor op website staan’. Het tijdschrift bericht in dit artikel onder meer:

“Van Rompuy is een fervent liefhebber van gedichten en haiku’s – een Japanse dichtvorm van drie regels. Elke week plaatst hij een gedicht dat hij bijzonder vindt op zijn site. Maar ditmaal lijkt hij de plank te hebben misgeslagen. Dat het vers over een meeuw gaat, is ook pikant: het was het symbool van de Nationaal-Socialistische Beweging in Nederland. Nog altijd wordt het herkenningsteken gebruikt door extreemrechtse groepen in Vlaanderen. De meeuw wordt overigens ook gebruikt in het logo van de PVV.”

Dat is misschien wel allemaal zo, maar…

Het gaat om een gedicht dat Verschaeve in 1909 schreef, toen het Oostenrijkse knaapje Adolf Hitler (door velen gezien als de geestelijk vader van het nazisme) 20 lentes telde en meer in de schilderkunst dan in het uitroeien van jan-en-alleman geïnteresseerd was. Het verscheen in 1911 in Verschaeve’s debuutbundel Zeesymfonieën:

DE MEEUW
Waar men geen kleinheid kan ontwaren,
Maar zij alleen nog blijven leven:
De hemel waar de wolken varen,
De zee waarop de baren streven,
Daar streeft zij, vaart zij met haar mee
En hangt in den hemel boven de zee.
Als zeeschuim wit, blauw als de baren,
Mag zij haar moeders kleuren dragen;
Haar wentlend-boogde vleugels varen,
Gelijk de baren wiegewagen,
Ver, eenzaam ver van elke ree,
Alleen bij zijn moeder, ‘t kind van de zee.
In ‘t maatloos ruim van ijle luchten
En wijde zeeën blijft zij hangen;
Hun eenzaamheid doet haar niet vluchten.
Hun woede ziet zij zonder bangen,
Hoog in des zeewinds storm of vree
Daar hangt zij en volgt het leven der zee.
De zeewind is de zeedrift, vogel!
Als zeeliefde breed, als zeehaat machtig.
O span en stijf uw sterken vlogel,
Houd in den wind u, worstel krachtig,
Leef ‘t reuzen-driftenleven mee:
Al wie haar drift voelt, leeft met de zee.
Zij houdt haar driften eeuw op eeuwen;
Zij doen haar naar den hemel zingen
Of naar de donkre helle schreeuwen.
Blijf hangen in haar eeuwige kringen,
Al kost het moeheid, worstlen, wee;
Slechts wie van haar drift lijdt, vat ook de zee.
De zee te zien, haar drift te voelen
Den afgrond-wijden zieleboezem
Met brede golven binnenspoelen,
O daarvoor mag men tot den droesem
Den kelk wel legen van haar wee.
Slechts ‘t bittere water wordt ook de zee.
Blijft heel uw deel in de zeedrift vergen,
En, stormt hij langs de oneindige banen,
Huil, lijk uw broeder uit de bergen,
Met al de stormen en de orkanen
Het eindloos lied der grootheid mee,
O wildschone meeuwe, o arend der zee.

 

Cyriel Verschaeve

 

 


Van Rompuy plaatste het gedicht, omdat zijn 88-jarige schoonmoeder het uit haar hoofd kende. En terecht, want het is en blijft een fraai vers. De site Joods Actueel doet uitvoerig en genuanceerd verslag, in ‘Herman van Rompuy verwijdert gedicht Cyriel Verschaeve‘.

——————————————

Dit bericht is onderdeel van de  Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Geplaagd door geldoverlast? Adopteer een dichter!

Partners: Poëziecentrum Gent | Ensafh | Neder-L |
Poëziecentrum Nederland | Perdu |  Poëzieweek | 

Dit bericht is mede mogelijk gemaakt door:

      lira_fonds_100

This entry was posted in Algemeen poëzienieuws, Curiosa. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.