Adolf Snijders (1920-1943)

snijders_dolf_125Gisteren berichtten we over dichter, bibliofiel en verzetsstrijder Emile van der Borch. Op 20 juli 1943 werd hij met negentien andere leden van de ‘Inlichtingendienst’ op de Leusderheide vermoord. Onder hen bevond zich nóg een dichter: de 23-jarige Adolf Snijders. In zijn dodencel schreef hij tussen 12 mei en 20 juli 1943 een gedicht dat al snel in illegale geschriften de ronde deed en dat ook in diverse na-oorlogse bloemlezingen is opgenomen:

 

 

 

TER DOOD VEROORDEELD

Ik heb zooveel geleerd in deze maanden,
ik heb zoo veel gekregen bovendien
en kan daardoor het leven en de menschen,
nu met meer zin en zoo heel anders zien.

Ik heb het diep beleefd en nu begrepen,
in “Einzelhaft” van alles schier beroofd,
wat ‘t zeggen wil en hoe het kracht kan geven,
wanneer je diep en vast in God gelooft.

Dan vallen alle aardsche muizenissen
vèr van je, daar je zooveel dieper ziet,
en kan ik, ondanks alles toch nog dichten,
ja, zing van tijd tot tijd zelfs nog een lied.

En dat geeft kracht en moed als nooit te voren
voor alles, wat nog verder komen gaat
en ik aanvaard het met een groot vertrouwen
ondanks mijn “vroeger” ben ik niet te laat!

O God, heb dank voor wat Gij hebt gegeven,
blijf bij mij nabij en schenk mij ook die kracht,
tot ‘k, wat van mij gevraagd wordt in dit leven,
met Uw hulp goed ten einde heb gebracht.

Meer over Adolf Snijders op: http://www.nederlandsepoezie.org/dichters/s/snijders_dolf.html

————————————-

Dit bericht is onderdeel van de  Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Geplaagd door geldoverlast? Adopteer een dichter!

Partners: Poëziecentrum Gent | Ensafh | Neder-L |
Poëziecentrum Nederland | Perdu |  Poëzieweek | 

Dit bericht is mede mogelijk gemaakt door:

      lira_fonds_100

—————————————-
Overnachten bij Berlijn?
haus_am_salzhof

Das Haus am Salzhof
Pension, 60 km van Berlijn.

This entry was posted in Nieuwe NPE-lemma's. Bookmark the permalink.

Comments are closed.