Poëzie is geen wedstrijd

De afgelopen dagen werden hier ter burele meerdere berichten onvangen over twee poëziewedstrijden. De ene bleek een  ijdelheidswedstrijd, waarbij de dichters zelf geld moeten neerleggen om eventueel in een bloemlezing een gedicht afgedrukt te krijgen. De andere wedstrijd bleek iets te zijn van een bankinstelling, die daarmee vijf toch al succesvolle bundels promoot. Nu is aan die laatste wedstrijd óók een aanzienlijk geldbedrag gekoppeld, iets van € 25.000,-.

ram_125Maar… zo’n bedrag (en relatief hoger zelfs) zat óók aan ‘Vijfjaarlijksche prijs voor Vlaamsche letterkunde’ vast, die in 1890 aan de Belgische dichteres Hilda Ram (1858-1901) werd uitgereikt: 5000 Belgische franken, omgerekend naar nu, mét inflatiecorrectie, een slordige € 30.000,-.*

Dichtwerk van Hilra Ram is in géén van de tot dusverre kleine 600  door de NPE onderzochte 20ste en 21ste eeuwse bloemlezingen aangetroffen – waarmee Hilda Ram met recht een vergeten dichter genoemd mag worden. Waaruit blijkt dat zo’n prijs vooral iets zegt over de waan van de dag. Leuk voor de genomineerden en winnaars, maar oninteressant voor het publiek.

Wat poëzie ook moge zijn, het is noch een wedstrijd noch het najagen van de waan van de dag.  En gratis reclame maken voor een bankinstelling? No way.  Reclame maken voor een bank die wél bijdraagt aan de verspreiding van de kennis over de brede Nederlandstalige poëzie – bien sûr! Dus bij deze: De Rabobank, óók voor stoelen, tafels en de NPE!
Rabobank_100

* Berekening: CBS.

© Bart FM Droog, 2014

 

———————————-Dit bericht is onderdeel van de  Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Geplaagd door geldoverlast? Adopteer een dichter!Partners: Poëziecentrum Gent | Ensafh | Neder-L |
Poëziecentrum Nederland | Perdu |  Poëzieweek | 
Dit bericht is mede mogelijk gemaakt door:      lira_fonds_100—————————————-
Overnachten bij Berlijn?
haus_am_salzhof
Das Haus

This entry was posted in Algemeen poëzienieuws, Opinie. Bookmark the permalink.

Comments are closed.