Des Vaderlands

Door Jean Pierre Rawie

De rond de eeuwwisseling ingevoerde nationale Gedichtendag is inmiddels tot een volle Gedichtenweek uitgedijd. Heel het gewoonlijk zo bruisende leven in ons land komt dezer dagen tot stilstand, omdat eenieder in hoger sferen verkeert, en met een bundel op schoot dromerig voor zich uit staart; dat is u stellig niet ontgaan. Dit jaar geschiedt een en ander onder het zwakzinnige motto ‘Met zingen is de liefde begonnen’. Indien er één ding is dat de recente Nederlandse poëzie niet doet, is het zingen, en of er wel of niet over de liefde wordt ‘gezongen’ is niet vast te stellen, aangezien in het algemeen godsonmogelijk te achterhalen valt waar onze muzenzonen en -dochteren het over hebben.

Henx_Driek van wissen250dpxOok is het alweer tien jaar geleden dat Driek van Wissen tot Dichter des Vaderlands werd verkozen (tien jaar geleden: als de dag van gisteren!). Dat gebeurde tot innig misnoegen van de initiatiefnemers, Poetry International en NRC-Handelsblad, want die Driek was in hun ogen helemaal geen dichter, maar een deerniswekkende rijmelaar en vervaardiger van ulevellenversjes.

Het instituut ‘Dichter des Vaderlands’ is in 2000 min of meer als aardigheidje bedacht, en heeft vanaf het begin (hoe kan het anders, in ons piepkleine poëzievijvertje) tot wrijving en onmin aanleiding gegeven. Men had aanvankelijk een democratische verkiezing uitgeschreven, waaraan toch nog een paar duizend stemmers meededen. De eerste keuze viel op Rutger Kopland, die toen hij eenmaal uitverkoren was voor de eer bedankte. Daarop werd de nummer twee, Gerrit Komrij, benoemd, ofschoon de lol er op zo’n manier al wel een beetje af was.

De vijf jaren die ervoor stonden, maakte Komrij niet vol: na vier gaf hij er de brui aan, misschien omdat het ambt door de samenleving serieuzer genomen werd dan oorspronkelijk de bedoeling was. Het tijdschrift ‘Rottend Staal’ wees toen Simon Vinkenoog aan als Dichter des Vaderlands ad interim, maar dat werd door Poetry en de NRC niet erkend.

De ongehoord felle verkiezingsstrijd die in het najaar van 2004 losbarstte, werd door Driek van Wissen overweldigend gewonnen, vooral doordat hij zich volgens de kunstbroeders aan vals spel had schuldig gemaakt, onder meer viltstiften uitdelend met de verwerpelijke opdruk: Wie vakkundig kan beslissen / in de jaren des verstands / is ervoor dat Driek van Wissen / Dichter wordt des Vaderlands. Nou vraag ik je! De organisatoren poogden de uitslag nog in de hand te houden door een aantal elektronisch uitgebrachte stemmen niet mee te laten tellen, maar deze Rotterdamse rekenkunde mocht niet baten, en hij werd de veruit beste Poet Laureate tot nu toe. Ook was hij mijn beste vriend.

Daarna wijzigde men haastig het regelement in dier voege dat zijn opvolgers door een deskundige commissie aangesteld zouden worden, en zulke ongelukjes voortaan niet meer zouden voorkomen.

De functie lijkt overigens niet erg bevorderlijk voor de gezondheid: de eerste bekleders (Komrij, Vinkenoog, Van Wissen; zelfs de weigerachtige Kopland) stierven kort na het neerleggen ervan. Bij Komrij’s uitvaart vergoot de toenmalige Dichter des Vaderlands, Ramsey Nasr, bittere tranen, maar het is niet duidelijk of dat louter van verdriet was, of omdat hij de bui zag hangen.

———-
Eerder afgedruk in het Dagblad van het Noorden / Leeuwarder Courant, 30 januari 2015
Foto: © Henk Veenstra, 2005
———————————-
Dit bericht is onderdeel van de  Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Geplaagd door geldoverlast? Adopteer een dichter!
Partners: Poëziecentrum Gent | Ensafh | Neder-L |
Poëziecentrum Nederland | Perdu |  Poëzieweek |
paukeslag_200
– www.paukeslag.orgPoëzieactiviteiten bezoeken of aanmelden? Zie:  De Poëziekalender

Dit bericht is mede mogelijk gemaakt door:      lira_fonds_100
—————————————-
Overnachten bij Berlijn?
haus_am_salzhof
Das Haus

 

This entry was posted in Opinie, Uncategorized. Bookmark the permalink.

Comments are closed.