Denigrerende boekhandelaren? Oud nieuws!

Er is enige ophef ontstaan over denigrerende uitlatingen van de Amsterdamse boekhandelaarster Monique Burger, die zich stoorde aan het plebs dat haar winkel bestormde om droomboeken te scoren. Ik weet het – dit klinkt ietwat bizar, maar het gebeurde echt in september 2013.

verboden_voor_mensenMaar wat wel allervreemdste is, is dat niemand zich lijkt te beseffen dat de uitlatingen van de boekhandelaarster haarfijn aansluiten bij opmerkingen van collega’s van haar, ruim zeventig jaar geleden. We spreken 1942. De vraag naar boeken was zo groot dat ‘vrijwel ieder boek verkocht kon worden, de krakende uitgeverszolders en de overvolle boekenplanken in de winkels raakten leeg’.*

Niet tot ieders vreugd. Het Nieuwsblad voor den boekhandel bracht op 6 augustus 1942 een lang artikel over ‘den kortaangebonden, onvriendelijken winkelier.’ Boeken zijn geen spijkers, ‘laat ons steeds bewust blijven van het noblesse oblige, dat onze handel ons oplegt’. Een boekhandelaar verzuchtte tijdens de Sinterklaasdrukte: ‘ ‘t Is nu welletjes, ‘t leek mij soms teveel op een warenhuis’.  Een andere boekverkoper vond dat hij ”naar zijn smaak te veel mensen in zijn winkel’ had en hij vreesde ‘een vulgarisatie** van het boek’. (Nieuwsblad voor den Boekhandel, 10 december 1942).*

* Bron: Jan Schilt. Hier wordt echter het belang van het boek geschaad… Het Nederlands boekenvak 1933-1948. Uitgeverij Jan Mets, Amsterdam, 1995.
‘Vulgarisatie’ – volgens Van Dale: ‘het brengen binnen bereik van de massa.

——————–

Dit bericht is onderdeel van de  Nederlandse Poëzie Encyclopedie
Partners: Poëziecentrum Gent | Ensafh | Neder-L |
Poëziecentrum Nederland | Poëzieweek | Perdu |

Dit bericht is mede mogelijk gemaakt door:
      lira_fonds_100          

This entry was posted in Algemeen literair nieuws, Curiosa. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published.